Home › Spiegel › Borstkas en mij

Borstkas en mij

De OK-datum stond gepland voor mei. Ik had het nieuwe behang voor mijn herstelkamer al uitgezocht. Twee weken voor de operatie las ik een interview met een detransitioner die haar borsten miste op een manier die ik nooit had kunnen voorstellen. Ik belde de kliniek af.

Wat het onderzoek zegt

Top surgery (subcutane mastectomie) is een grote operatie met blijvende gevolgen: verlies van borstweefsel, vaak verlies van tepelsensatie (deels of geheel), verlies van vermogen om borstvoeding te geven, littekens, en risico op complicaties (necrose, infectie, asymmetrie). Recent onderzoek (Bruce et al., 2023; Boyd et al., 2022) vond spijtcijfers van 0.3% tot 1% — maar deze cijfers zijn omstreden: korte follow-up (gemiddeld 4 jaar), zelfrapportage, en geen verplichte deelname van detransitioners. Vandenbussche (2022) ondervroeg 237 detransitioners en vond dat veel respondenten pas na 4-10 jaar erkenden gespijt te hebben. Een groeiend aantal detransitioners (Pause-Litigation 2024, Kira-procedure) klaagt klinieken aan voor onvoldoende informed consent. Lees Vandenbussche via tandfonline.com.

Wat het voor mij betekent

Mijn borsten waren mijn vijand. Ik bond ze plat, ik haatte ze, ik wilde ze weg. Maar wat ik miste tijdens dat verlangen, was de gedachte dat ze ook iets anders waren: van mij. Verbonden met sensatie, met intimiteit, met de toekomst van eventuele kinderen. Ik dacht in oplossingen voor mijn afkeer. Ik dacht niet in wat ik permanent zou opgeven.

De informed-consent-folder van de kliniek noemde litteken-genezing en complicatie-risico. Hij noemde geen rouw, geen "wat als je over drie jaar anders denkt", geen "wat als de afkeer eigenlijk over iets anders gaat." Het was alsof het besluit al genomen was en dit alleen de papieren waren.

Wat ik nu doe met deze kennis

Mijn borsten zijn er nog. Sommige dagen zijn ze nog moeilijk. Maar ze zijn van mij, ik kan eraan wennen, ik kan ze leren dragen. Mastectomie was niet de oplossing voor mijn afkeer, het was een verschuiving. Ik schreef over die dag dat ik de kliniek belde in de dag dat ik stopte. En over wat mijn borstkas wel betekent in de brief aan mijn spiegel.