Home › Spiegel › Depressie en mij

Depressie en mij

Het verkooppunt van mijn behandelaars was helder: transitie zou mijn depressie verlichten. "Een verkeerd lichaam veroorzaakt zware psychische klachten — corrigeer het lichaam, en de klachten verminderen." Drie jaar later zat ik op een dieptepunt waar ik geen taal voor had.

Wat het onderzoek zegt

De claim dat hormonen depressie en suïcidaliteit reduceren is breed verspreid maar staat zwak in het bewijs. De Carmichael et al. (2021) studie in Engeland — de meest geciteerde uitkomststudie van het Tavistock-cohort — vond geen statistisch significante verbetering op brede maten van welzijn na puberteitsremmers. Een 2023 Cass-geleidegde systematic review van Taylor et al. concludeerde dat het bewijs voor verbeteringen in psychische gezondheid bij hormonen "very low certainty" is. De Zweedse follow-up van Dhejne et al. (2011) vond suïcide-rates bij post-operatieve transvrouwen 19 keer hoger dan bij algemene populatie — niet als bewijs dat transitie veroorzaakt, maar als feit dat het probleem niet oplost. Het Cass-rapport noemt expliciet dat "een keten van zorg die alleen medische interventies aanbiedt aan psychische klachten" onvoldoende is. Lees Taylor et al. via adc.bmj.com.

Wat het voor mij betekent

Mijn depressie was er voor de dysforie, en zij is er nog. Ze heeft een nieuw lichaam gevonden om in te wonen. De eerste maanden testosteron voelde ik euforie — niet omdat de depressie weg was, maar omdat er iets gebeurde, omdat ik werd gezien, omdat het verhaal werkte. Toen het nieuwe weg was, was de depressie er weer. Erger dan voor, deze keer met de complicatie dat ik haar niet meer kon weglachen met "wacht maar tot ik op T zit."

Wat ik leerde: depressie was niet mijn dysforie in vermomming. Het was zijn eigen ding. Het reageert op andere dingen — bewegen, slaap, contact, betekenis. Niet op hormonen.

Wat ik nu doe met deze kennis

Ik behandel mijn depressie als depressie. SSRI's, gesprekstherapie, ritme. Mijn dysforie als dysforie — apart, met andere tools. Ik schreef erover in het laatste hoofdstuk, en in de brief aan mijn toekomst, waarin ik mezelf vraag wat ik wil zijn als alle andere antwoorden weg zijn.