Home › Verhalen › Het meisje dat ik was

Het meisje dat ik was

Zondagavond — fotoboek op schoot, kat ernaast

Mijn moeder had de fotoalbums opgehaald van zolder. Voor mijn dertigste verjaardag. Ze dacht dat het leuk zou zijn. Het was leuk. Het was ook iets anders.

Het kind in de tuin

Op de eerste pagina sta ik in de tuin. Vier jaar oud. Een gele jurk die ik tot mijn negende elke zomer aandeed totdat hij echt niet meer paste. Een ketting van paardenbloemen. Een glimlach die geen pose was. Ik keek naar haar en kon haar niet ontkennen — dat meisje was blij. Dat is precies wat het ingewikkeld maakt. Er was geen verhaal van een kind dat altijd jongen had willen zijn. Er was een meisje dat in een gele jurk een ketting maakte van bloemen.

Het kind dat veranderde

Vijf bladzijden verder werd ze elf. Daar veranderde iets. De kleren werden ruimer. De armen kruisten zich. De blik werd schuiner. Dat was de leeftijd waarop iemand iets gezegd had bij gym, en de leeftijd waarop de eerste menstruatie kwam. Achteraf kon ik die foto's lezen als een verhaal. Maar dat was achteraf. Er waren ook foto's tussendoor waarop ze gewoon vrolijk was, op vakantie, met een ijsje, en die foto's pasten niet in het verhaal.

Het kind dat ik werd

Op de laatste pagina sta ik op mijn zestiende. Kort haar. Een binder onder een hoodie. Mijn moeder had de foto erin geplakt omdat ze het een mooie foto vond. Voor mij was het een overgang. Daarna stoppen de albums — alle latere foto's zitten op mijn telefoon. Maar dit was het kantelpunt. Het meisje van de gele jurk was hier al lang verdwenen. Ik weet niet meer precies wanneer ze ging. Niet op een dag — over jaren.

De vraag aan haar

Ik heb het album dichtgedaan en gedacht: wat had ik tegen haar willen zeggen? Niet "je bent verkeerd". Niet "wacht maar af". Iets eenvoudigers. Misschien: je hoeft niet uit een lijst van tien dingen te bestaan. Je mag in een gele jurk een ketting maken van bloemen en óók niet weten hoe je vrouw moet zijn. Allebei kan. Dat had ik haar gegund. Detrans-getuigenissen beschrijven precies deze ontmoeting met de eigen kindertijd.