Home › Verhalen › De jongen die ik zou zijn
Samengesteld dagboekfragment op basis van patronen uit publieke getuigenissen. Geen specifiek persoon.
De jongen die ik zou zijn
Maartavond — werkkamer, een glas water
Ik had hem in mijn hoofd. Niet als fantasie, als persoon. Hij was groter dan ik. Hij had bredere schouders. Hij sprak met een stem die kalmer was dan die van mij. Hij was niet vermoeid. Hij stond in een bar zonder zijn armen om zijn middel te slaan.
De gids die hij was
In de eerste jaren was hij nuttig. Als ik niet wist hoe ik moest staan, dacht ik aan hem en mijn schouders ontspanden. Als ik niet wist hoe ik moest praten in een groep, dacht ik aan hem en mijn stem werd lager. Hij was geen acteerwerk — hij was een richtingaanwijzer. Iedereen heeft zo'n innerlijk beeld. Het mijne had een naam en een hoogte en een soort sweater die hij altijd droeg.
Het kantelpunt
Het probleem kwam pas later. Hij werd niet ouder. Mijn lichaam werd ouder, mijn schouders bleven hetzelfde, mijn stem zakte tot een bepaalde laag en daarna niet meer. Hij bleef negentien in mijn hoofd terwijl ik tweeëntwintig werd, vijfentwintig, achtentwintig. Op een ochtend dacht ik: ik ben de jongen die hij was nooit geworden, en hij is een jongen die ik nooit ga zijn.
De spiegel die niet meekwam
Ik probeerde de twee beelden te laten overlappen. Dat lukte eerst goed. Sweater aan, schouders recht, stem laag — voor een paar seconden klopte het. Maar mijn spiegelbeeld was niet alleen die paar seconden. Het was ook 's avonds laat, ook bij vermoeidheid, ook bij ziekte. Daar paste hij niet. Hij paste alleen in de geënsceneerde momenten. Daarbuiten was er iemand anders.
Wat ik met hem heb gedaan
Ik heb hem niet weggestuurd. Dat zou niet eerlijk zijn — hij heeft me door jaren geholpen. Maar ik praat anders tegen hem nu. Niet als gids meer. Als oude vriend van wie ik weet dat hij nooit ouder wordt. Ik mag wel ouder worden. Dat is misschien een van de dingen die niemand had verteld: de transitie ging niet over hem worden. Het ging over leren leven met het verschil tussen hem en mij. Reflectie-getuigenissen beschrijven dit type "ideal self" vaker dan klinieken doen.
Bronnen
- Marchiano, L. (2017). Outbreak: On Transgender Teens and Psychic Epidemics. Psychological Perspectives.
- Withers, R. (2020). Transgender medicalization and the attempt to evade psychological distress. Journal of Analytical Psychology.