Home › Spiegel › Baarmoeder en mij

Baarmoeder en mij

Hysterectomie en ovariëctomie staan in veel trans-mannelijke trajecten als "volgende stap". Voor mij stond het in mijn kalender. Pas toen ik begreep wat ik weggaf, niet alleen hormonaal maar oneindig, durfde ik te wachten.

Wat het onderzoek zegt

Hysterectomie met of zonder ovariëctomie bij trans-mannen heeft blijvende gevolgen: einde van eigen reproductie, einde van menstruatie, en bij verwijderen van eierstokken vroegtijdige (chirurgische) menopauze. Vroegtijdige menopauze is geassocieerd met verhoogd risico op hart- en vaatziekten, osteoporose, en cognitieve achteruitgang (Faubion et al., 2015). Levenslange hormoonvervangingstherapie wordt aanbevolen. Spijt-onderzoek voor "lower surgery" bij trans-mannen is beperkt en de follow-up kort. Een recent kritische review (Zhang et al., 2024) wijst op tekortschietende informed consent rondom fertiliteit bij jonge volwassenen, vooral wanneer zij voor T zijn begonnen. Lees Faubion et al. via menopause.org.

Wat het voor mij betekent

Ik was twintig. Ik wist zeker dat ik nooit kinderen wilde. De endocrinoloog bevestigde "veel patiënten denken dat op die leeftijd". Niemand drong aan, niemand verwees naar fertiliteitsbehoud, niemand zei "praat eerst nog een paar jaar." Het stond gepland. En het was eindeloos.

Op mijn drieëntwintigste zag ik mijn nichtje voor het eerst — vier uur oud, en zo klein dat ze in mijn handpalm paste. Iets in mij brak open. Ik wist niet dat ik dat in mij had. Niet als "ik wil moeder zijn" maar als "ik wil de optie nog hebben." Dat was de eerste keer dat ik dacht: misschien moet ik niet zo zeker zijn over wat de twintigjarige van mij vond.

Wat ik nu doe met deze kennis

Mijn baarmoeder is er nog. Mijn eierstokken zijn er nog. Ik weet nog steeds niet of ik ooit moeder wil worden. Maar de optie is er. Dat is wat ik twintigjarige niet wist te beschermen. Wat ik aan dat dilemma schreef staat in fertiliteit en mij en in de brief aan mijn kind, die niet bestaat maar misschien zou bestaan.