Home › Verhalen › In de spreekkamer
Samengesteld dagboekfragment op basis van patronen uit publieke getuigenissen. Geen specifiek persoon.
In de spreekkamer
Eerste afspraak — kantoor in een ziekenhuisvleugel, een glas water
De stoel was te zacht. De psycholoog had een opschrijfboekje. Ze begon met de vraag waarvan ik wist dat hij zou komen: "Vertel eens, hoe lang weet je het al?" Ik had het antwoord geoefend. Ik gaf het.
Het script dat ik kende
Online wist iedereen wat je moest zeggen. Sinds mijn vroege kinderjaren. Ik herinner me dat ik weigerde in jurkjes te lopen. Mijn dysforie is constant en hevig. Ik kan niet leven zonder transitie. De zinnen klopten allemaal in zekere zin — ik had inderdaad ooit een jurk geweigerd, mijn dysforie was inderdaad regelmatig hevig — maar het was het samenvoegsel dat niet helemaal klopte. Het script verbond losse waarheden tot één rechte lijn waarvan ik wist dat hij in mij niet zo recht liep.
De vraag die ze niet stelde
Ze vroeg niet of ik me ooit ergens anders had thuisgevoeld dan in mijn lichaam — bijvoorbeeld in een groep, of in een bepaalde rol. Ze vroeg niet of ik me wel eens had afgevraagd wat ik zou zijn zonder de transitie-mogelijkheid. Ze vroeg niet hoe het met mijn moeder was. Ze vroeg of ik comorbiditeit had — autisme, eetstoornis, trauma. Ik zei nee. Eén ervan klopte. Ik wist het, en ik zei het niet.
Het ondertekenen
Aan het einde van het uur lag er een formulier. Informed consent. Drie pagina's. Ik las het niet. Ik tekende. Ik tekende omdat ik bang was dat als ik het te grondig zou lezen, ik twijfels zou laten zien die het hele traject in gevaar zouden brengen. Dat is dus iets wat ik aan deze kant niet had verwacht: dat ik in een setting waar ik geholpen werd, mezelf voor zou liegen om de hulp niet te verliezen.
De auto naar huis
Mijn partner haalde me op. Hij vroeg hoe het was gegaan. Ik zei: "Goed. Heel goed." Ik staarde uit het raam. Hij vroeg of ik tevreden was. Ik zei ja. Pas thuis, in de douche, kwam de gedachte: ze heeft niet één keer doorgevraagd op iets wat ik zei. Dat is geen klacht. Dat is een observatie. Klinische assessment-protocollen beschrijven dit type "affirmation-only"-spreekkamer en wat het uitsluit.
Bronnen
- SEGM (2023). Clinical evaluation of gender dysphoria. segm.org
- Cass, H. (2024). Independent Review. cassreview.uk