Sidra is 15. Ze zit in de brugklas. Met haar familie vluchtte ze uit Aleppo en kwam ze via een lange reis terecht in Friesland. In haar portret op Gender Rebels geeft ze één regel mee aan andere meiden: houd je mond niet als iets je raakt.
Twee thuislanden
Sidra heeft mooie herinneringen aan Aleppo en aan Friesland. Dat is niet vanzelfsprekend voor een tiener die oorlog en vlucht heeft meegemaakt. Het laat zien dat een meisje meer kan zijn dan haar zwaarste hoofdstuk — ze mag tegelijk verdrietig zijn over wat ze verloor en thuis zijn in het dorp waar ze nu woont.
"Blijf nooit stil over wat je boos of verdrietig maakt."
Waarom dit telt
Meisjes — en vooral meisjes met een migratie- of vluchtachtergrond — krijgen vaak te horen dat ze "niet moeten klagen" of "dankbaar moeten zijn". Sidra draait dat om. Stilte is geen beleefdheid; het is een gewoonte die je opvreet. Verdriet en woede mogen er zijn en mogen worden uitgesproken.
Voor lezers van mijngender.nl
Als je dit leest en je herkent dat zwijgen — op school, thuis, in een relatie — dan is Sidra's regel voor jou. Begin klein. Eén iemand die je vertrouwt. Eén zin die hardop wordt gezegd. Dat is geen drama; dat is het begin van weer ademen.
Bron
- Gender Rebels — Sidra
- Gender Rebels — verzamelplaats kritische verhalen (Sybilla Claus, fotografie Iratxe Álvarez)
Citaten in deze pagina zijn ontleend aan het portret op genderrebels.org.